Hi! Welkom bij www.womenintouch.nl

Home » BLOGS » Body& mind » brainfood » Waarom het leven niet zwart-wit is, maar een enorm groot grijs gebied. - Laurie van Mierlo

Waarom het leven niet zwart-wit is, maar een enorm groot grijs gebied. - Laurie van Mierlo

Gepubliceerd op 17 september 2020 om 09:32

Hi! Misschien herken je jezelf wel hierin; Een (sport)prestatie is niet goed of snel genoeg. Een prima uitgedacht plan bleek niet goed genoeg uit te pakken. Een studieproject krijgt niet de waardering die je had gehoopt. Een relatie of date die op niets uitloopt, omdat er érgens wel iets beter kon. Een dieet dat mislukt, omdat je wéér “te veel” hebt gegeten. Ik kan nog tal van voorbeelden noemen, waarin de dingen anders lopen dan je had bedacht of had gewenst. Vaak zijn wij mensen geneigd om dit direct te beschouwen als mislukt, fout of verpest en hier vervolgens heel lang mee in te zitten, van te balen, óf er zelfs helemaal mee te stoppen. 

Het stellen van een doel. 

Wanneer je namelijk doelen stelt, spreek je onbewust met jezelf af dat álles dat buiten dat doel valt, niet goed genoeg is, te weinig is of juist teveel is. Dus iedere keer dat je afwijkt van een doel of plan, is het “mislukt”.

Voorbeeld vanuit mijzelf en anderen. 

Zo wil ik persoonlijk soms liever stoppen met een sportmoment, omdat het al vanaf het begin niet uitpakte zoals bedacht. Een ander voorbeeld is wanneer een persoon niet in je ‘ideaal plaatje’ past, waardoor je “het maar helemaal afkapt”. Of wanneer je een té restrictief eetpatroon hebt en na 2 extra koekjes, meteen het hele pak op eet, “omdat je dieet toch al is verpest”.

Een wisselwerking

Dit werkt ook andersom; na een negatieve ervaring, geef je 200% van jezelf om het ‘goed/beter’ te doen, of om de gemaakte ‘fouten’ te compenseren. In al deze voorbeelden, beschouw je het leven als zwart-wit, zonder tussenweg. Terwijl er in werkelijkheid nog ontzettend veel tinten tussen zwart en wit in zitten. Stel, je hebt een liter witte verf en je mixt deze met 1 of 2 zwarte drupjes, dan krijg je uiteindelijk alsnog egaal lichtgrijs. Dus wanneer iets niet volgens plan loopt, of negatief uitpakt, is het niet direct ‘verpest’, toch?

Het zwart-wit denken, komt voort uit oordelen die je hebt over jezelf, over het leven of over prestaties. Ze vormen namelijk de basis van de classificatie die je voor jezelf en je prestaties maakt. Jíj bepaalt namelijk wat ‘goed’ en ‘fout’ is en wanneer je pas tevreden bent.

Wanneer je deze oordelen kunt herkennen als “onbewust oordeel” en leert accepteren dat het niet een kwestie is van zwart-wit, maar álles daar tussenin, dan zul je merken dat het oordelen steeds milder wordt, omdat de ‘fouten’ die je maakt, veel minder zwaar wegen

Hoe je dit doet?

Wees mild voor jezelf, herken je oordelende gedachten en praat tegen jezelf alsof je op elk moment van je leven achter jezelf staat en je eigen beste vriend(in) bent. Zeg tegen jezelf dat je goed genoeg bent, ook wanneer je dit eigenlijk niet ‘meent’. Geef prestaties of momenten de kans om anders uit te pakken dan gehoopt en doe alsof je het allemaal helemaal oké vindt. Hoe meer je je namelijk hiernaar gaat gedragen en hoe milder je tegen jezelf praat, hoe gemakkelijker je uiteindelijk vanzelf zo gaat denken.

Hoe meer je hiermee gaat oefenen, hoe meer je in zult zien dat het leven niet zwart-wit is, maar een heel groot grijs gebied. En weet je wat het is? In een heel groot grijs gebied vallen kleine vlekjes nauwelijks nog op…

 

Liefs,

Laurie van Mierlo


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.