Hi! Welkom bij www.womenintouch.nl

Home » BLOGS » Body& mind » places » Zuid Afrika in realiteit

Zuid Afrika in realiteit

Gepubliceerd op 12 maart 2020 om 16:28

Sportdag op Rockland's Primary school & de VPUU krottenwijk. 

Maandag tweeëntwintig januari, 2018

De morgen begon weer vroeg. We gingen snel de bus in en vertrokken richting de basischool: Rockland’s. Een gekleurde school noemen ze het ook wel waar zowel blanken als zwarte kinderen naar school gaan. De ochtend bestond uit een grote verzameling van kinderen waarbij alle kinderen een ochtend gebed uitvoerde. Kinderen droegen een mooi uniform en hadden netjes de rugzak om met nette schoentjes. Ze droegen witte kousen en stonden in de rij van hun klas. Een gestructureerd beeld en mooi beeld. Na het gebed volgde de kinderen naar hun klas.

De sportochtend bestond uit vier rondes.

We voerde dit uit met grade six ( groep 6). De kinderen werden verdeeld en de volgende sporten werden uitgevoerd:

  • Volleybal
  • Voetbal
  • Rugby
  • Tennis

Voordat we begonnen hadden we wat spullen uitgezet ( mogelijk wat bruikbare spullen ) en extraatjes om deze sportdag te realiseren. De kinderen waren heel wisselend. De ene groep was gehoorzaam met veel respect. En de andere groep was lastiger. Luisterde minder en toonde minder respect. Een uitdaging als sportdocent. Maar zeker tof. De kinderen bruiste van de energie en waren gemotiveerd. De structuur van de ochtend werd minder. Maar we hadden plezier. Om 11:00 volgde een pauze. Alle kleuren tenues en alle kinderen van jong tot oud kwamen op het speelplein. We zette wat muziek op en het feest was aan. Na de pauze hadden we nog 4 verschillende rondes.

Na de sportdag werden we bedankt. We kregen een persoonlijke polo en volgde ons programma naar VPUU. Een organisatie die zich sterk houdt voor krottenwijken gericht op zelfstandigheid en veiligheid. Middenin de krottenwijk was een ‘’ clubhuis ‘’ geplaats. Waar mensen terecht konden voor meetings, mensen met beperkingen en vooral gericht op ontwikkelen. Zo kregen mensen ook de mogelijkheid voor een pinpas omdat ze in een krottenwijk geen huisnummers hanteren. Ze hebben hier geen huisadres en geen straat. VPUU ontwikkeld hiervoor een concept voor een pinpas en eventueel postadres. Een mooi dankbaar project. En vooral functioneel.

Achteraf volgde weer een sportmoment. Waarbij we wat voetbalde en later netbal speelde. Een populaire sport onder de dames in Zuid-Afrika. Samen met de meiden speelde we dit, wel exact volgens de regels want hier waren zij erg streng op. later volgde we richting het winkelcentrum van VPUU. Een echte winkel, we waren weer de enige blanke en voelde ons echt bekeken. Een gek gevoel maar ook logisch. Bij deze weer een einde. Liefs, Fleur ZA

Langs bij Embrace Dignity 

Dinsdag 22 januari, 2018.

De morgen begon weer vroeg. Dit wel iets later dan normaal. We vertrokken vandaag naar:  Krottenwijk Guguletu Barcelona ( een krottenwijk die bekend staat om criminaliteit, drugs en onveiligheid en waar je in de avond niet moet zijn). Wij gingen er heen. Wel onder begeleiding van politie. We richten ons vandaag op de organisatie; Embrace dignity.

Het verhaal.

We hadden een eerste ontmoeting met de organisatie, we spraken de vrouwen welke elk een connectie hadden met de vrouwenprostitutie. Elke vrouw vertelde een eigen verhaal. Baseerde deze op redenen waarom en vooral als hoofdreden: armoede en geen uitweg gericht op geld. Een soort gedwongen positie dus. Ze vertelde hoelang ze hierin betrokken waren, vertelde ervaringen en ook manieren ze hoe behandeld werden. Sommige werkte ook thuis met ‘’ klanten ‘’. Het was indrukwekkend en weer emotioneel zwaar. Zo onrealistisch en bijzonder. Een vrouw vertelde dat ze de ene dag 125 euro verdiende. Maar ook een andere dag 10 euro. Het kon extreem wisselen zei ze. Sommige vrouwen werden soms niet betaald, uit de auto gegooid en moesten vervolgens tientallen kilometers naar huis lopen. Het komt regelmatig voor dat vrouwen worden betrokken bij een man. Sommige vrouwen uit andere delen van de wereld. Hun identiteit word afgepakt en kunnen zo nergens meer heen. Een soort ‘’ loverboy effect ‘’. Waardoor ze dus geen uitweg kennen. Prostitutie is vaak gekoppeld aan alcohol of drugs. Heftige verhalen die ver van ons staan. Het was een indrukwekkende ochtend.

 Later volgde een busrit met twee zusters ( ex prostituees). We reden naar ‘’ werkplekken ‘’. Sommige vertelde ook dat politie agenten langs kwamen. Niet voor bescherming maar om seks te hebben. Prostitutie is dus illegaal in Afrika. Vrouwen worden opgepakt voor daden en hierdoor is het extreem fout hoe de situatie zich voorheen voordeed. Politie agenten die fout werk verrichten. Weer heel onwerkelijk maar wel de realiteit. We zagen ook enkele vrouwen aan het werk. Ook wees een van de vrouwen een vrouw aan die aan het werk was. Wel zwanger, drugs verslaafd. Mensen raken dus enorm verward. Een uitweg is nergens te zien….

Na deze indrukwekkende ochtend volgde een lunch. We reden later door naar Kaapstad centrum waar de organisatie zich vestigde. We werden weer met open armen ontvangen en kregen verhalen te horen ( echte realiteit ). We moesten verhalen met foto’s koppelen. Deze foto’s waren vrouwen die bij ons aanwezig waren. Hierdoor was het nog meer indrukwekkend. Sommige meiden kregen al met hun 10 een aanmerking in de prostitutie. We doneerde hier weer een bedrag van 2650 euro en wat laptops voor de organisatie. Activiteiten die deze organisatie opzet is:

  • De organisatie zet zich sterk om de wet te veranderen waardoor mannen opgepakt kunnen worden ( voor openbare vrouwenprostitutie)

  • Geven praktijkonderwijs voor opleidingsmogelijkheden

  • Geven een soort coaching gericht op mentaal à verwerking

De hulp is nodig aangezien deze vrouwen niet praten over hun gevoel ( niet weten hoe). Het was weer een bijzondere ochtend. . Hiernaast geven zei een soort van praktijkonderwijs en doen een soort van mental talks. Dit is vaak heel heftig omdat vrouwen jaren niet over hen gevoel praten. 

We zeiden gedag en de organisatie was enorm dankbaar. We gingen terug naar ons gastgezin. Een dag vol nieuwe indrukken, we voelde ons voldaan door de sponsoring. Maar gingen wel terug met verhalen.

Een bezoek aan Pollsmoor Prison, sporten met gevangenen & surfen op Muizenberg

Twintig januari, 2018

Pollsmoor Prison - Sporten in een gevangenis met gevangenen 

De ochtend begon weer vroeg. We gingen voor de derde keer langs bij Pollsmoor Prison. We kregen een rondleiding op de vrouwen sectie en de maximum security sectie mannen. Bijzonder, nieuw en spannend. Een nogmaals bijzondere kans. Aankomst verliep soepel en we konden vrij snel naar binnen. We werden gecontroleerd en konden door. We werden binnengelaten op de vrouwen afdeling. We kwamen in contact met wat vrouwen en kregen de kans met wat vrouwen te praten. De meeste vrouwen vertelde over bankrovingen. Andere wat diefstallen, drugshandel etc. We kregen wat gezamenlijk cellen te zien. Waar met gemak 30 vrouwen op een hoopje lagen. Een ruimte van 12x6 meter. Een ruimte vol bellen, een wc en weinig ruimte. Vrouwen lagen halfnaakt, we werden aangestaard en handen staken eruit. Vrouwen wilde aandacht. De geur was heftig. Urine, een slecht gebit en weinig tanden. Dit was een beeld die mij bijbleef. Vrouwen leken verwaarloosd. De pakjes die ze droegen waren blauw of geel. Hoe ouder het pakje hoe langer deze persoon hier verbleef.

Later volgde een sectie op vrouwen die in verwachting waren. Deze vrouwen zaten met 8 in een cel. Vrouwen met een zwangere buik. We konden wat praten ( zonder tralies ) en hierbij was de hoofdoorzaak ook voornamelijk bankberovingen. Later volgde een sectie gericht op tieners. Een leeftijd van 16-20 jaar. We volgde op de binnenplaats. Een tussenstuk waar gevangenen even naar buiten konden. Meer dan 100 vrouwen kwamen op ons af, we kregen zinnen naar ons toegegooid en voor sommige van onze eigen groep voelde dit intimiderend. Bedden werden gedeeld voor 2 personen door 5 ( dit voor 3 jaar). We kregen de vraag of we iets voor ze hadden, wie we waren en ze leken dwars door ons heen te kijken ( geen emotie zichtbaar). Het voelde onwerkelijk ( opnieuw).

Later volgde een rondleiding op de maximum security. De meest zware afdeling met alleen maar mannen. Hier zaten de mannen in een kleine cel van 2 bij 2. 4 mannen in een cel voor 2 gericht. We kregen veel naar ons toe geroepen. De sfeer voelde wat gespannen. We mochten naar de binneplaats. Het voelde als een voetbalstadium van binnen. Gevangenen hingen uit ramen aan de buitenzijde. Ze riepen, juichte en wilde aandacht. Het leek een apenkooi. Heel bijzonder. We speelde opnieuw een potje voetbal. Veel gangs waren van 26,27,28 ( Moord, drugs en verkrachting). Andere hadden een traantje op de wang wat betekende: moord. Het voelde op dat moment niet als eng. Het is achteraf natuurlijk een bizarre situatie. Maar achteraf vooral een hele bijzondere ervaring. Het gedrag tijdens het voetballen was normaal. Bij een doelpunt werd er gejuicht, gegil. We voelde ons half ‘’ beroemd’’. Best grappig maar ook bizar. De gevangenen werden terug begeleidt naar hun cel. Wij stapte uit Pollsmoor. Wat bijzonder…

Muizenberg.

We gingen door naar Muizenberg beach. Even ontspanning na alle indrukken. We gingen surfen. Even ontspannen van 3-5. Super gaaf om hier te golven. We aten later een hapje bij Tiger’s Milk. Hier hadden we de vorige keer ook gegeten. Heel leuk, relaxed en ontspannen. Een top dag al vraag je het mij.

 

Sporten met vrouwen van Pollsmoor Prison & speelgoed doneren.  

Donderdag vierentwintig januari, 2018

De ochtend begon weer vroeg. We waren weer wat gespannen want gingen terug. Naar Pollsmoor Prison. Eenmaal aangekomen ging het gemakkelijk. Er waren ongeveer 20 vrouwen, aangekomen waren dit 104 vrouwen. Een voor een crimineel betrokken. Oorzaken het zelfde als de dag ervoor. Huisinbraken, drugs handelen, bankberovingen etc. We speelde opnieuw sport. De vrouwen waren op het begin inactief maar werden nader de tijd steeds actiever.

De houding was ongemakkelijk op het begin. Later veranderde dit. We konden 2 uur sporten met de vrouwen. We speelde netbal. DE sport in Zuid-Afrika. Tussendoor was er weer veel zang en dans. Weer zo onwerkelijk ( in een gevangenis). Er volgde een wedstrijd tussen ons en de vrouwen. We deden ons best. Gek om te bedenken dat je met een stel gevangenen sport. Welke de meest gekke daden hebben uitgevoerd. Die strafbare dingen hebben gedaan en jaren hiervoor in een cel zitten zonder privacy en zonder vrijheid. Ongelofelijk hoe deze mensen er bij zitten, maar wel terecht natuurlijk. Het was nogmaals indrukwekkend. Ze stelde veel vragen, ze waren dankbaar, ze konden ‘’ vrij ‘’ zijn. Even bewegen en nergens aan denken. Sport is iets wat ze misschien 1X per maand doen. Komen wij aan met onze minimaal 3x per week… ! spierontwikkeling is minimaal, uitgezakte lichamen. We gaven op het einde COPS( agenten) een ROC sport en bewegen polo. Dit vonden ze heel tof.

Later volgde een bezoek aan Kwanothemba. Een op zich zelf staande organisatie voor mensen met een beperking. We hadden hier voorafgaand verschillende materialen aangeschaft. Deze deelde we uit, we speelde wat met de kinderen. Onder andere een boksbal, een keyboard, blokken en een spel. Ze waren dankbaar, dit met bijna niks. Heel mooi om te zien. De doelgroep waren voornamelijk verstandelijk beperkte met een laag IQ. Een soort praktijk onderwijs leek het ergens wel.

Nu weer een einde van deze blog. Iets wat mij opvalt hier in Afrika is hoe blij de mensen zijn met bijna niets en hoe dankbaar ze zijn. Ik vind dit gaaf om te zien mede ook omdat ( sommige ) Nederlanders vaak mokken om de kleinste dingetjes en dus niet waarderen hoe goed en luxe ze het eigenlijk hebben ( ik helaas ook soms). Dit is dus een punt wat ik meeneem vanuit Afrika. Tot snel. 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.