Hi! Welkom bij www.womenintouch.nl

Home » BLOGS » Body& mind » places » Mijn laatste dagen in Zuid-Afrika

Mijn laatste dagen in Zuid-Afrika

Gepubliceerd op 12 maart 2020 om 16:42

Een sportdag op Masipumulele en een sportdag bij VPUU Khaleylishia

Vrijdag zesentwintig januari, 2018! 

Om half 8 begon de dag in de auto. Vandaag vertrokken we naar Masipumulele. Een basisschool gericht op cognitief niveau. Kinderen komen hier vanuit armere delen en wonen veelal in krottenwijken. De mentaliteit die hier rond zwerft is: ‘’ Met sport verdien je geen brood op tafel ‘’. Sport is daarom geen prioriteit en wordt minimaal uitgevoerd. Sommige kinderen hebben dus nog nooit een tennis racket vastgehouden en hebben dus ook geen goed ontwikkelde motoriek aangeleerd wat de kinderen van 4-5 wel aanleren in Nederland. Eenmaal aangekomen werden we veel aangekeken. Hier was het namelijk in tegenstelling tot Primary school geen coloured school. Of terwijl kinderen met een getinte huidskleur.

Toen we aankwamen werd ons verteld dat de avond ervoor was ingebroken. We begonnen dus een uur later dan gepland en we mochten een klasje ophalen. Dit vol enthousiasme, energie en motivatie. De kinderen stonden niet wetend te wachten. De eerste rondes waren ongeordend, weinig structuur en veel geluid. Tussendoor hadden we een pauze. We bespraken even alles opmerkingen en kwamen tot de conclusie dat het minder geordend was dan Rockland’’ s. We gingen nu aan de doelgroep 12-13 jaar les. Waarbij wel enkele wat vaardigheden hadden maar andere ook niet. We zorgde voor meer structuur en spraken ook meer vanuit een punt. We hadden onze positieve vibe terug. Dit was tof en dankbaar. Kinderen raakte ons aan, bij mij aan mijn blonde haren en onze huid raakte ze aan. Dit was nieuw. Dit was bijzonder. Ze wilde allemaal knuffels. Iedereen hing om ons heen. Aanraken was voor hun zo bijzonder.

Aan het eind van de middag gingen we door naar VPUU. Een project dat wij eerder deze week ook al hebben bezocht. Dit project zorgt voor meer zelfstandig en veiligheid voor de mensen in krottenwijken. Eerder hadden wij al een soort meeting met de organisator gehad. Door Bram hadden wij verschillende shirts en broekjes gesponsorde broekjes weggegeven. Hiernaast hadden wij ook een rolstoel gesponsord gekregen van Twan Klerks ( coach Nederlands rolstoel basketbal team). Deze materialen lieten wij achter. De man die we de verantwoordelijkheid gaven. Vertelde over een nieuw project. Een project voor mensen met een beperking. Hij zei dat de rolstoel dan ook perfect uitkwam. Het is gaaf om te kijken hoe je mensen doormiddel van iets kleins kan blij maken.

West Kaapstad  

Zaterdag zeven-twintig januari, 2018

De wekker stond om 6:15. En om 7:15 zaten we in de bus met alle koffers. We gingen door naar de table mountain. Deze was gesloten wegens enorme wind van 41km/u. Balen deden we enorm want onze hike van 5 uur werd gecanceld. Grote wolken hingen om de tafelberg die snel er rond heen gingen. Dit was best balen maar we gingen door. We reden namelijk door naar Waterfront voor verschillende souvenirs. Aldus reden we naar Waterfront ( laatste keer). We kochten wat souvenirs en reden vervolgens door naar een grote shopping mall. We kochten wat materialen voor Pollsmoor Prison. Onder andere boks materalen. We reden naar onze eindbestemming welke twee uur duurde door de wijnlandschappen. Ondertussen stopte we bij de gevangenis waar Nelson Mandela vroeger is vrijgelaten. Dit was een bijzondere plek waar een groot beeld stond. Vervolgens reden we door naar ons verblijf: Nojola nojola. In het plekje Rivers Town. Een klein dorpje met maar iets van 8000 inwoners. We reden via een hobbelige weg met een aanhanger eraan vast. Eenmaal aangekomen voelde het als een vakantie. Het was een soort resort met zwembad.

Het verblijf waren kleine huisjes met Afrikaanse stijl maar wel de Westerse luxe. Snel omkleden en het water in! De rest van de middag hebben we aan het zwembad gelegen. Dit was tevens een heerlijke manier om het weekend mee in te luiden. De eindbestemming was vroeger een jachtplek. Er stonden dus veel opgezette dieren van jagers. Het was momenteel overgenomen door een Duits stel. Met de visie: mooi, strak Afrikaans verblijf ervan te maken. Er stonden wat Jeeps. Echt een aanrader dit plekje! In de avond werd er voor ons gekookt. Struisvogel en met als dessert een Afrikaans toetsje. In de avond was het helder, je zag de sterren en hoorde het geluid van de krekels.

Zondag achtentwintig januari, 2018

Wakker werden we vanochtend in Touws River. Een wijnlandschap van Kaapstad aan de West Kaap. De wekker ging om 5:30. Dit was even vroeg maar we gingen niet zomaar wat doen. We gingen de Safari van Aquila Park doen. Dit in een echte jeep door de Afrikaanse dessert. Eerst even ontbijten met bacon & eggs, verse broodjes, verse jus en meer. Heerlijk! Vervolgens vertrokken we naar het Park Aquila. Het zonnetje kwam al op en we werden zo lekker wakker. Aquila Park was nog een tikkeltje luxer. Het uitzicht was gaaf en je zag zo de wilde dieren rond lopen. Andere mensen werden nog wakker en wij stonden al klaar voor de jeep om 6:45. al lekker. Nog even wat papieren tekenen en we konden!

Het was een Jeep voor ongeveer 25 man. In deze Jeep zat onze guide ( tourleider) en deze stelde zich voor. Tijdens de safari zagen we veel verschillende soorten dieren. Onder andere hippo’s nijlpaarden die bij hen geboorten al 350kilo wegen ( licht gewichtje dus), giraffen, olifanten, zebra’s, antilopen, struisvogels en nog wat gekke vogels. Het Aquila reservaat was een gecreëerd natuurpark waar de dieren wel vrij lopen. Vervolgens gingen we door naar de leeuwen. Deze zaten in een afgezonderde ruimte van 4000 hectare. Een grote oppervlakte met daar tussenin bergen. Eenmaal hierin konden we helaas geen enkele leeuw zien. Aan het eind van de safari liepen we nog wat rond en vervolgens begonnen we aan onze terugreis.  

Safari, zingen en dansen bij de tuinen van Zuid-Afrika. 

 

We reden in plaats van de tolweg een bergroute die mooi liep tussen de rotsachtige bergen. Heel gaaf om te zien. Tussendoor maakte we wat tussenstops op wat mooie plekken met een goed uitzicht. We reden door naar Blauwberg beach. Een strand wat schuin tegenover het uitzicht van de Tafelberg en Kaapstad centrum ligt. Vanuit hier zie je heel goed Robbeneiland. Een gaaf strand met grote blauwe golven. 

Bij Blauwberg haalde we wat eten voor Kirstenbosch summer concert, aten hier wat en reden door naar de Botanische tuinen in Kirstenbosch.. WOW. Mensen zaten op kleedjes, namen hun picknick spullen mee en koelbox. Het concert begon en iedereen danste, zong en was vrolijk. Er hing een hele gezellige sfeer met daarbij een top uitzicht. Uiteindelijk nog over de canopy boomslag brug gewandeld met een uitzicht van boven af op de Kirstenbosch Gardens. Op nieuw weer top.

Cape town University, de Tafelberg & afscheid nemen !

Maandag negentwintig januari, 2018

De ochtend begon om 6:45. Even snel aankleden en op naar de Tafelberg. Dit met een strakblauwe lucht, een goede temperatuur gingen we onderweg naar de Cape Town university. We werden hier hartelijk ontvangen en kregen koffie/thee. We kregen wat informatie over het studeren hier en vooral veel enthousiasme. Ze zagen ons als potentiële studenten! Ze hadden veel interesse en vroegen ons  wat wij hier doen, wat onze doelen zijn en nog wat andere vragen. Joost ( een van de docenten) sprak voor ons en vertelde dat we een excellentie programma zijn uit Nederland dat verschillende projecten en organisaties hebben gesteund afgelopen 3 weken. Dit vonden ze indrukwekkend. We kregen een rondleiding en het was een echte campus. We zagen verschillende onderdelen te zien. Zo zagen we de bibliotheek die verschillende studieruimtes had. Het was vooral heel groot. Later volgde een ander deel waar studenten de baas over waren. Dit was middenin het centrum veel trappen waar normaal gesproken veel studenten zitten en leraren horen te vragen of ze er ook mogen zitten. Grappig dat een hiërarchie daar zo in elkaar zit! 

Later kregen we informatie over sportmanagement. Een speciaal onderdeel dat ook op deze universiteit gegeven wordt. Alleen moet je wel al een jaar gespecialiseerd zijn op een ander onderdeel. We kregen een presentatie van twee docenten/professoren van de universiteit van Kaapstad en kregen ook nog het hoofdkantoor te zien! Nog even de zo nodige  foto’s werden gemaakt en vervolgens gingen we de warmte in! 

De tocht naar de Tafelberg.

Er werd even besproken in hoeverre het verantwoord was om in 37/40 graden deze klim te doen. Warm was het zeker maar Merel en Joost besloten dat we ervoor gingen. We besloten toch te gaan dus voerde de route van 1,5 uur uit. In plaats van de route van 4 uur. De route die we anders moesten lopen was een steile route in de volle zon. Aangezien het afscheidsfeest besloten we de kortere route uit te voeren. Eenmaal daar dachten meerdere mensen er zo over! Uiteindelijk klommen we met nog 8 andere studenten richting de top. Het begin was zeker zwaar maar het uitzicht was dit zeker waard. We liepen langs een steile route die wel te doen was! Snel wat zonnebrand smeren tussendoor en even een slokje drinken en door! Vervolgens waren we in iets minder dan 1,5 uur boven! Bovenop werden we beloond. Bovenop maakte we een fotootje en terug gingen we met de lift ( een kabelbaan was het ook wel ).

Vervolgens reden we terug naar Graceland waar we ons klaar maakte. Hier kregen we een shirt van onze gastmama als afscheid. Dit droegen we allemaal. We begonnen met de ‘’ braai ‘’ ( een Afrikaanse BBQ). We draaide muziek en alle betrokken mensen van de afgelopen weken waren aanwezig. Deze hadden we tijdens onze trip uitgenodigd. De gastmama’s droegen Afrikaanse jurken en hadden zich helemaal mooi gemaakt. De voorbereidingen waren top en het was bijzonder. De braai was midden op straat. We zaten bij elkaar met wat plastic stoeltjes, plastic borden. Auto’s moesten er soms langs dus verplaatste wij ons. Het was eigenlijk een straatfeestje. De gastmoeders zongen een soort afscheidsspeech. Hierna volgde een speech en het was een groot feest. Lief en speciaal waren passende woorden. We aten een Afrikaanse maaltijd. Na de maaltijd gingen de stoelen aan de kant en werd er ruimte gemaakt om te dansen. Dronken mensen uit de buurt kwamen langs gereden achter het stuur, kinderen van drie jaar waren aanwezig en er werd flink gedanst.

Achteraf: We bedankten alle mensen voor de mogelijkheden die zei ons gegeven hadden en gaven ook onder andere verschillende agenten van de Pollsmoor prison nog wat sportmaterialen die we hadden aangeschaft! Onder andere boks materialen voor op de maximum security afdeling! Een bijzondere avond was het zeker!

Dinsdag dertig januari, 2018 

Dinsdag 30 januari. De laatste dag brak aan. Zoals ik bovenstaand beschrijf heb ik afgelopen dagen al op verschillende momenten stil gestaan bij de ervaringen, mogelijkheden en mensen kennis die ik hier heb opgedaan! Dankbaar ben ik namelijk nu al zeker en ik denk zelf dat dit besef thuis alleen maar groter wordt! Een echte allerlaatste blog komt er namelijk nog zeker waarin ik het programma evalueer en vertel wat mij het meest heeft geraakt of juist ervoor heeft gezorgd waardoor ik bepaalde onderwerpen nu vanuit een andere hoek bekijk! Dit klinkt natuurlijk allemaal heel diepgaand maar wat was de groep daarnaast ook geweldig! Een top sfeer waarin ik ook veel mensen beter heb leren kennen  op een positieve manier! 

We begonnen met onze koffer inpakken. Flink wat souvenirs nam ik mee terug en het laatste ontbijt ging erin. Om 11 uur namen we afscheid, waarbij we doei moesten zeggen tegen de gastgezinnen! Iets geks want oh wat zijn de afgelopen bijna drie weken voorbij gevlogen! Een sneltrein. We reden door naar Boshendaal. Een prachtige locatie nogmaals met veel wijngarde.

We kochten allemaal een paar flessen. Dit om de familie/vrienden kennis te laten maken met een typisch Afrikaans wijntje. Hier betaalde je vrij weinig voor: 95 rand omgerekend zes en halve euro heb je namelijk een fles.

Afscheid nemen in Graceland, lunchen in Boschendal en terug naar Nederland

We aten even snel een hapje en we reden door naar de airport. Wel weer als Nederlands elftal in onze oranje shirtjes ( inclusief Merel en Joost liepen we de Airport van Cape Town in). De incheck verliep snel en om 16:30 konden we boarden. We vlogen van Kaapstad – Istanbul – Amsterdam. We lande hierbij om 11:00 op Nederlandse bodem.  Met deze sluit ik ook deze blog en daarmee ook dit avontuur af! Z

Nawoord: Ik ben enorm dankbaar voor de mogelijkheden die ik hier heb gekregen en de ervaringen die ik hier heb opgedaan! Het was gaaf, leerzaam en interessant. Als persoon heb ik mijzelf leren ontwikkelen, als lesgever, persoon en de toffe ervaringen. Bedankt voor het volgen van mijn avontuur.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.