Home » BY - Womenintouch » Fridaymood » balans » Twaalf lessen die ik afgelopen jaar leerde - Eline Venneman

Twaalf lessen die ik afgelopen jaar leerde - Eline Venneman

Gepubliceerd op 7 december 2020 om 11:21

Hallo! De laatste maand van het jaar is alweer aangebroken. Ik kan bijna niet bevatten hoe snel dit jaar is gegaan. Als ik 2020 in één woord moet omschrijven, zou ik het woord ‘bijzonder’ noemen. Een bijzonder jaar was het – mede dankzij de Coronacrisis – namelijk zeker. Tegelijkertijd vond ik 2020 echter ook een heel leerzaam jaar. Daarom deel ik in dit artikel twaalf lessen die ik de afgelopen twaalf maanden geleerd heb, in de hoop dat jij hier ook iets aan hebt.

 

Compressiekousen zijn een life-saver

Een aantal maanden geleden kocht ik mijn eerste paar compressiekousen. Hoewel ik eerder wat sceptisch was over de werking, heb ik dit jaar geleerd dat compressiekousen een échte lifesaver zijn. Ik draag ze niet als ‘standaard hardloopuitrusting’, maar trek ze pas aan wanneer ik pijntjes op voel komen. Het resultaat daarvan? Mijn pijntjes verdwijnen als sneeuw voor de zon, waardoor ik met een gerust hart verder kan hobbelen!

Hardlooplegging van Lululemon zijn echt je geld waard

Om maar even in het thema ‘hardloopuitrusting’ te blijven: dit jaar kocht ik ook mijn eerste hardlooplegging van Lululemon. Met een kostprijs van €118,- heb ik hier zeker wel een tijdje over nagedacht. Na veel goede verhalen over deze leggings gehoord te hebben, besloot ik het uiteindelijk toch te doen. En ik moet toegeven dat ze écht fan-tas-tisch zijn. Je betaalt er wat voor, maar dan krijg je ook wat! Er zijn weinig hardloop-leggings die aan deze kwaliteit kunnen tippen.

Vroege ochtendloopjes zijn magisch

Zoals ik in een eerder blogartikel ook al vertelde, begon ik in september van dit jaar aan een (halfjaar durende) stageperiode. Met werkdagen van 8:30 tot 17:00 uur werd de vrijheid om mijn hardloopmomentjes in te plannen wat beperkt. Als oplossing daarvoor ontdekte ik vroege ochtendloopjes, waarbij ik om zes uur ’s ochtends al uit bed sprong, om vervolgens om 6:30 buiten te lopen. Eerlijk is eerlijk: dit vergt best wat doorzettingsvermogen, maar achteraf heb ik nóóit spijt van. Iedere keer weer kom ik met een voldaan gevoel thuis, waardoor ik de dag op een energieke manier kan starten. Super fijn! Daarbij moet ik echter wel toegeven dat het me tijdens de donkere maanden wat meer moeite kost om deze vroege ochtendloopjes vol te houden. Waar ik in september nog kon genieten van een mooie zonsopgang, loop ik nu standaard in het donker. Dat is toch iéts minder mijn ding. Maar in de basis blijven ochtendloopjes echt magisch.

'Onder begeleiding van haar zette ik het hardlopen op een lager pitje en verhoogde ik mijn voedingsinname. Hierdoor kreeg mijn lichaam de tijd om te herstellen, waardoor ik al snel weer op mijn ‘oude niveau’ zat.'

Wielrennen is fan-tas-tisch

Dan de laatste les met betrekking tot sport: dit jaar heb ik een enorme liefde voor wielrennen ontdekt. Ik had nooit verwacht dat ik het zó leuk zou vinden, maar niks is minder waar. Ik vind het wielrennen écht fantastisch. Het geeft een enorm vrij gevoel en laat me de mooiste plekken van het land ontdekken. Ik kijk nu alweer uit naar het voorjaar, want zodra de temperaturen weer iets hoger worden en de eerste zonnestralen doorbreken, ben ik meteen van de partij!

 

Soms moet je een stapje terug doen om een stapje verder te komen

Mijn liefde voor sport mag inmiddels duidelijk zijn, maar uit ervaring weet ik dat daar ook een gevaar in schuilt. Aan het begin van dit jaar ging het fysiek niet zo goed met me. Ik had een tijdje wat minder goed voor mezelf gezorgd en (te) veel getraind, waardoor ik de nodige kilo’s was afgevallen. Omdat ik een aantal jaar geleden een eetstoornis heb gehad, gingen er gelijk alarmbelletjes rinkelen. Ik herkende oude patronen en wilde daar niét in terugvallen. Zodoende besloot ik om direct hulp in te schakelen van een (voor mij al bekende) diëtist, die zowel gespecialiseerd is in sportvoeding als in eetstoornissen. De ideale combinatie voor mij! Onder begeleiding van haar zette ik het hardlopen op een lager pitje en verhoogde ik mijn voedingsinname. Hierdoor kreeg mijn lichaam de tijd om te herstellen, waardoor ik al snel weer op mijn ‘oude niveau’ zat. Niet veel later rende ik de ene naar de andere PR. Mijn lichaam was sneller en sterker dan ooit tevoren. De les die ik daaruit leerde: soms moet je een stapje terug doen om een stapje verder te komen, letterlijk én figuurlijk.

 

Hulp vragen mag altijd

Aanhakend op bovenstaande les, heb ik dit jaar ook geleerd dat hulp vragen áltijd mag. Ook als je van mening bent dat je het eigenlijk zelf moet kunnen. Hulp vragen is niet zwak, maar juist heel sterk. Hierdoor erken je jouw eigen beperkingen en geef je jezelf de kans om te leren van anderen. Kortom: hulp vragen zorgt er juist voor dat je groeit, want alleen kom je ver, maar samen kom je verder!

 

Iets opbouwen kost tijd

Afgelopen jaar ben ik meerdere keren aan iets ‘nieuws’ begonnen. Keer op keer heb ik daarbij ervaren dat het tijd kost om iets op te bouwen. Met mijn ambitieuze, resultaatgerichte en soms wat ongeduldige persoonlijkheid, kan ik hier af en toe best wat moeite mee hebben. Gelukkig weet ik nu dat ik niet te snel moet willen, dat ik mezelf de tijd moet geven om iets op te bouwen en dat het uiteindelijk echt wel goed komt.

 

Alles loopt altijd anders dan verwacht

Als ik iets belangrijk vind in het leven, is het wel orde en structuur. Het liefst plan ik mijn toekomstplannen tot in detail uit. Oké, dit is misschien een beetje overdreven, maar het komt wel in de buurt. Hoewel een planmatige werkwijze op zich goed is, kan het echter ook beperkend werken. In onze huidige, snelle maatschappij, is het immers minstens zo belangrijk om flexibel te zijn. Uiteindelijk lopen veel dingen namelijk toch anders dan verwacht. Dit jaar heb ik geleerd om hiermee te dealen. Ik weet nu dat het oké is om van koers te veranderen, en dat dit vaak juist ontzettend mooie dingen met zich meebrengt.

Collega’s maken het verschil

In 2020 heb ik meer dan ooit ervaren hoe groot de rol van collega’s is in het werk dat je doet. Aan het begin van dit jaar kreeg ik een nieuw bijbaantje, waar ik in een ontzettend leuk team terechtkwam. Hoewel het werk zelf niet heel bijzonder is, zorgen mijn collega’s iedere keer weer voor fijne werkdagen. Hetzelfde geldt voor het team waarin ik gedurende mijn stageperiode terecht kwam dit jaar: deze toppers hebben mij er écht doorheen gesleept. Daar ben ik heel dankbaar voor!

 

Alleen zijn is niet fijn

Waar ik vroeger altijd dacht dat ik heel goed alleen kon zijn, heb ik dit jaar ervaren dat dit écht niet zo is. Met dank aan de Coronacrisis ben ik al sinds maart dit jaar genoodzaakt om vanuit huis te werken, en dit heeft weinig positieve effecten op mij. In het begin kon ik de voordelen er nog wel van inzien: minder verplichtingen en meer vrije tijd, maar inmiddels ben ik er he-le-maal klaar mee. Ik heb de afgelopen maanden geleerd dat ik juist mensen om me heen nodig heb om energie te krijgen, inspiratie op te doen en het beste uit mezelf te halen. Nee, alleen zijn is écht niet fijn.

'Ik heb de afgelopen maanden geleerd dat ik juist mensen om me heen nodig heb om energie te krijgen, inspiratie op te doen en het beste uit mezelf te halen. Nee, alleen zijn is écht niet fijn.'

Het voelt goed om minder vlees te eten

Al een aantal jaren probeer ik minder vlees te eten. Tot nu toe was mijn uitgangspunt daarbij: ik eet in de basis vlees, maar af en toe eet ik vegetarisch. Het afgelopen jaar is dit echter veranderd naar: ik eet in de basis vegetarisch, maar af en toe een keertje vis of vlees. Ik moet toegeven dat dit me een heel goed gevoel geeft. Het voelt goed om op deze manier een steentje bij te dragen aan een betere wereld. En mis ik het? Absoluut niet!

 

Geluk zit in de kleine dingen

Tot slot één van de meest waardevolle lessen die ik geleerd heb de afgelopen maanden. Dankzij de Coronacrisis vielen er onwijs veel ‘vanzelfsprekendheden’ weg dit jaar. Denk daarbij aan familie en vrienden om je heen, naar school of werk kunnen gaan, vakantie naar het buitenland etc. Waar ik dergelijke zaken eerst voor lief nam, heb ik dit jaar geleerd om hier de waarde van in te zien. Ik heb geleerd dat geluk juist in de kleine dingen zit, zoals een dagje weg in eigen land, een fijn gesprek met een goede vriend(in) of een arm om je heen wanneer je verdrietig bent. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik hier enorm dankbaar voor ben. Ik weet zeker dat ik deze les voor de rest van mijn leven met me meeneem <3

 

Wat heb jij geleerd dit jaar? Ik ben benieuwd! 

 

Veel liefs, @elinevenneman 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.